გრავიოლა

რა არის გრავიოლა, გრავიოლას მოქმედების მექანიზმი, რომელი დაავადებების დროს გამოიყენება გრავიოლა

დაწვრილებით

კარდიოლოგია

კონსულტაციები, გაიდლაინები, კითხვა-პასუხი, სამკურნალო საშუალებები...

დაწვრილებით

ონკოლოგია

სიახლეები, ალტერნატიული მკურნალობის საშუალებები, რჩევები...

დაწვრილებით

პრეპარატები

გრავიოლა/გუანაბანა, ბიოლოგიურად აქტიური დანამატები, ვიტამინები/მინერალები, სტრესი და ნერვული სისტემა, გულის და სისხლძარღვები, ათეროსკლეროზი, ქალის ჯანმრთელობა

დაწვრილებით

ახალი ორალური ანტიკოაგულანტების გამოყენება არასარქვლოვანი გენეზის წინაგულთა ფიბრილაციის დროს

ახალი ორალური ანტიკოაგულანტების გამოყენება არასარქვლოვანი გენეზის წინაგულთა ფიბრილაციის დროს

ახალი ორალური ანტიკოაგულანტები, წინაგულთა ფიბრილაცია, აპიქსაბანი, რივაროქსაბანი (ქსარელტო), დაბიგატრანი, თრომბოემბოლიზმი

 

ESC წინაგულთა ფიბრილაციის ახალ 2012 წლი დამატებით რეკომენდაციებში აღნიშნულია, რომ თუ პაციენტი წინაგულთა ფიბრილაციის დროს,  თრომბოემბოლური მოვლენების პროფილაქტიკისათვის, ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იღებს ვარფარინს და მისი საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (სნთ), ანუ INR, კარგად კონტროლირდება, ახალი ორალური ანტიკოაგულანტების (აოაკ) : დაბიგატრანის, რივაროქსაბანის (ქსარელტოს) და აპიქსაბანის დანიშვნა ნაკლებად გამართლებულია. გარდა ამისა ვარფარინის დანიშვნა უფრო გამართლებულია იმ პაციენტებში რომლებიც ვერ იტანენ აოაკ–ს, აქვთ თირკმლის ფუნქციის დარღვევები და ისეთი მდგომარეობები, რომლებიც მოითხოვენ ინტენსიურ მონიტორინგს.>>>

ძირითადი კონტიგენტი, რომლებიც საჭიროებენ ახალი ანტიკოაგულაციური პრეპარატებით მკურნალობას –არის პაციენტები, რომელთაც აოაკ–ენიშნებათ პირველად, მიზნობრივი INR–ს მიღწევა შეუძლებელია, გააჩნიათ ინტრაკრანიალური სისხლდენების მაღალი რისკი, მათ შორის პაციენტები არაკონტროლირებადი არტერიული წნევით. აოაკ მკურნალობის სხვა ჯგუფს მიეკუთვნება დაბალი რისკის პაციენტები, რომლებსაც არ მიუღიათ ვარფარინი.

ამ პაციენტებთან დაკავშირებით ევროპელი ექსპერტების აზრი ასეთია: „არსებობს აზრი, რომ ასპირინის გამოყენება დაბალი რისკის მქონე პაციენტებში შესაძლოა ისეთივე  წარმატებული იყოს, როგორც ვარფარინის, მაგრამ ეს დაუსაბუთებელი აზრია. ვარფარინი შედარებით უფრო ეფექტურია ინსულტების თავიდან აცილებაში ასპირინთან შედარებით, თვით დაბალი რისკის მქონე პაციენტთა ჯგუფშიც. მეორე მხრივ დაბალი რისკის მქონე პაციენტები, არც ისე ხალისით იღებენ ვარფარინს, რადგან არ სურთ გამუდმებით აკონტროლონ INR. ამ შემთხვევაში ახალი ორალური ანტიკოაგულანტები  წარმოადგენს საუკეთესო არჩევანს, რადგან მათ არ ჭირდებათ INR კონტროლი.

ქვემოთ მოცემულია  წინაგულთა ფიბრილაციის ESC 2012 წლის დამატებითი რეკომენდაციების სლაიდები  რომელიც ეხება ახალი ორალური ანტიკოაგულანტების, არასარქვლოვანი გენეზის წინაგულთა ფიბრილაციის დროს გამოყენებას.

ავტორი :დოქტორი დავით მალიძე. საავტორო უფლებები დაცულია. სტატიის გადასაბეჭდად მიმართეთ This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

ევროპელ კარდიოლოგთა პოზიცია ახალ ორალურ ანტიკოაგულანტებთან დაკავშირებით

 ევროპელ კარდიოლოგთა პოზიცია ახალ ორალურ ანტიკოაგულანტებთან დაკავშირებით

 ახალი ორალური ანტიკოაგულანტები, აპიქსაბანი, დაბიგატრანი, რივაროქსაბანი

ევროპის კარდიოლოგთა ასოციაციის სამუშაო ჯგუფი,   თავის რეკომენდაციებში რომელიც ეხება ახალ პერორალურ ანტიკოაგულანტებს,  განწყობილია ოპტიმისტურად, ახალი ანტიკოაგულანტების გამოყენების შესახებ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულთა ფიბრილაცია,  მაგრამ ნაკლებად ოპტიმისტურად ამ პრეპარატების გამოყენების შესახებ მწვავე კორონარული დავადებების დროს.>>>

იმისდა მიუხედავად, რომ ყველა სამივე ახალი ანტიკოაგულანტი არის ვარფარინის პერსპექტიული ალტერნატივა, მკვლევარები მივიდნენ იმ აზრამდე რომ აპიქსაბანს (თრომბინის პირდაპირი ინჰიბიტორი – ფაქტორი Xa), გააჩნია უდავო უპირატესობა (Eliquis, Pfizer/Bristol-Myers Squibb) წინაგულთა ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში. ისინი აღნიშნავენ, რომ, დღეს–დღეობით, აპიქსაბანიარის როგორც ვარფარინის ასევე ასპირინის, დოკუმენტალურად დამტკიცებული ალტერნატივა, წინაგულთა ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, ინსულტის თავიდან ასაცილებლად. აპიქსაბანმა დაამტკიცა თავისი უპირატესობა ვარფარინთან შედარებით რაც გამოიხატა ინსულტის რისკის და სიკვდილობის რედუქციით და  დიდი სისხლდენების შემცირებით. ზოგადად აპიქსაბანის გამოყენებისას სისხლდენების რისკი მსგავსი იყო, ასპირინის დაბალი დოზებით გამოყენებისას გამოწვეული   რისკისას, აპიქსაბანს უფრო კარგად იტანდნენ პაციენტები, ვიდრე ვარფარინს და ასპირინს. მაგრამ აპიქსაბანი ჩამორჩებოდა ვარფარინს, იშემიური ინსულტის განვითარების პროფილაქტიკაში.

დაბიგატრანთან (Pradaxa, Boehringer Ingelheim) დაკავშირებით, რომელიც არის, თრომბინის პირადპირი ინჰიბიტორი (ფაქტორი II) გამოითქვა აზრი, რომ „ დაბიგატრანის დოზა 150 მგ –აგრეთვე არის ვარფარინის კარგად დოკუმენტირებული ალტერნატივა. მას ახასიათებს ვარფარინთან 

შედარებით ჰემორაგიული ინსულტების, აგრეთვე იშემიური ინსულტების და სისტემური ემბოლიზმის ნაკლები განვითარება. დაბიგატრანისგან ნაკლებია ინტრაკრანიალური სისხლდენების განვითარება, ხოლო რაც შეეხება დიდ სისხლდენებს, ამ მხრივ ვარფარინი და დაბიგატრანი იწვევს ერთნაირ ქმედებებს.  მაგრამ საჭიროა აღინიშნოს, რომ დაბიგატრანის გამოყენება დაკავშირებულია ისეთ თანამოვლენებთან როგორიცაა, დისპეპსიური მოვლენების გახშირება, მიოკარდიუმის ინფარქტის გახშირების ტენდენცია. მისი გამოყენება შეიძლება მხოლოდ ნორმალური და თირკმელების მცირედ დაზიანებული ფუნქციის დროს, რაც დაკავშირებულია მის ელიმინაციასთან. მაგრამ დაბიგატრანის გამოყენება დაბალ დოზებში შესაძლებელია, როგორც ხანდზმულ პაციენტებში, აგრეთვე პაციენტებში, თირკმელების დარღვეული ფუნქციით.

ვარფარინის მესამე ალტერნატივამ რივაროქსაბანმა (Xarelto, Bayer), რომელიც აგრეთვე არის თრომბინის პირდაპირი ინჰიბიტორი (ფაქტორი Xa), დღეში ერთხელ მიღებით ასევე კარგი შედეგები მოგვცა წინაგულთა ფიბრილაციის მკურნალობის დროს, რაც გამოიხატა ინსულტების რიცხვის და დიდი სისხლდენების შემცირებით, ასევე ინტრაკრანიალური სისხლდენების რისკის შემცირებით, მაგრამ ამავე დროს მისი გამოყენებისას გაიზარდა გასტროინტესტინალური სისხლდენები. რივაროქსაბანის უპირატესობა მის გამოყენების რეჟიმშია – ერთხელ დღეში, რის გამოც, პაციენტებს ძალიან უადვილდებათ მისი გამოყენება.

heartwireმთავარმა რედაქტორმა დოქტორმა რაფაელ დე კატერინამ გააკეთა კომენტარი: ჩვენ ვადარებთ ერთმანეთს სხვადასხვა კვლევების მონაცემებს, ამის გამო ამ პრეპარატების პირდაპირი შედარება, ძნელი პროცესია და ამდაგვარარად ძნელია ძნელია მივიღოთ რაიმე განსაზღვრული მკაფიო დასკვნები. მაგრამ მე რომ მომიწიოს ამ სამი, წინაგულთა ფიბრილაციასთან 

დაკავშირებული მთავარი კვლევების შედარება, პირველ ადგილზე დავაყენებდი ARISTOTLE –ს აპიქსაბანით, მეორეზე RE-LY–ს  დაბიგატრანით, და მესამეზე ROCKET–ს რივაროქსაბანით.

მეორე მხრივ მან დაამატა: რივაროქსაბანის გამოყენებას აქვს უპირატესობა დოზირების რეჟიმთან დაკავშირებით, ამიტომ თუ არის ეჭვი, რომ პაციენტი არის დაუდევარი, კლინიცისტმა შეიძლება აირჩიოს ეს პრეპარატი. რივაროქსაბანი ერთადერთი ყოველმხრივ შესწავლილი პრეპარატია ღრმა ვენების თრომბოზის და მწვავე კორონარული სინდრომის სამკურნალოდ.

დე კატერინმა აღნიშნა, რომ ის განწყობილია ძალიან ოპტიმისტურად ახალი პრეპარატების მიმართ. მათი მოხმარება უფრო ადვილია ვიდრე ვარფარინის და მათ აჩვენეს უფრო ნაკლები ინტრაკრანიალური სისხლდენები, ნაკლები ან თანაბარი დიდი სისხლდენები, და თუ არ გავითვალისწინებდით მათ დიდ ფასს შეეძლოთ მთლიანად შეეცვალათ ვარფარინი.

 

საბოლოო წერტილები RR (95% CI) p ააკ უკეთესია
ინსულტი და საერთო ემბოლური მოვლენები 0.81 (0.73–0.91) <0.0001 ააკ უკეთესია
ჰემორაგიული ინსულტი 0.49, 0.38–0.64 <0.0001 ააკ უკეთესია
ინტრაკრანიალური ინსულტი 0.48 (0.39–0.59) <0.0001 ააკ უკეთესია
იშემიური ინსულტი 0.92 (0.83–1.02) 0.10 ქმედებებითანაბარია
საერთო სიკვდილობა 0.90 (0.85–0.95) 0.0003 ააკ უკეთესია
მიოკარდიუმის ინფარქტი 0.97 (0.78–1.20) 0.77 ქმედებებითანაბარია
დიდი სისხლდენები 0.86 (0.73–1.00) 0.06 ქმედებებითანაბარია
სისხლდენები კუჭნაწლავის სისტემიდან 1.25 (1.01–1.55) 0.04 ვარფარინი უკეთესია

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ცხრილში მოცემულია ახალი ანტიკოაგულანტების და ვაფარინის შედარებითი ზემოქმედება მეტაანალიზის საბოლოო წერტილებზე. ცხრილიდან ჩანს, რომ ახალი ორალური ანტიკოაგულანტები ეფექტური პრეპარატებია, მაგრამ მაინც არც ისე ეფექტური – ერთი თავით მაღლა რომ იდგეს ვარფარინზე (იწვევენ ვარფარინზე უფრო მეტ სისხლდენებს კუჭ–ნაწლავის სისტემიდან)

ავტორი : პროფესორი, დავით მალიძე. საავტორო უფლებები დაცულია. სტატიის გადასაბეჭდად მიმართეთ http://medicus.ge/

ახალი იმპლანტი სტენოკარდიული ტკივილის შესაჩერებლად

ახალი იმპლანტი სტენოკარდიული ტკივილის შესაჩერებლად

 

კარდიოლოგიის დიდ პრობლემას წარმოადგენს სტენოკარდიული ტკივილის მოხსნა იმ იშემიური დაავადების მქონე პაციენტეში, რომლებშიც, არც სტენტირების და არც აორტო– კორონარული შუნტირების ოპერაციის განხორციელებაა შესაძლებელი. ახალი იმპლანტი განკუთვნილია გულში  სისხლის მიმოქცევის დიდი ხნით შენარჩუნებისთვის. კვლევები მიუთითებენ, რომ სისხლის  ნაკადის მიწოდების გაზრდამ  გულის ღრუში,  შეიძლება  შეამციროს  სტენოკარდიული ტკივილები.  ტკივილი ასეთი არასრული ბლოკირება სისხლის ნაკადის აბრუნებს უკან გულის კამერებში.  იმპლანტის აქვს ქვიშის საათის ფორმა რომლის  ” წელი”–ს დიამეტრია – 3 მმ, ხოლო მისი  ფართო სექციების დიამეტრი – 13 მმ. გულიდან სისხლი გადაისროლება  კორონარულ სინუსში, სადაც მას ეღობება  ფოლადის იმპლანტი. იმპლანტის  ვიწრო ” წელის” მეშვეობით სისხლი მიედინება შემდგომი გზით, მაგრამ ნახევარზე მეტი ბრუნდება გულსი ღრუში. ამერიკულ ჟურნალ „კარდიოლოგიური კოლეჯი“ გამოქვეყნებული სტატიის მიხედვით იმპლანტის ჩაყენების შემდეგ სტენოკარდიული ტკივილი შეუმცირდა 14 დან 12 პაციენტს. შეიძლება იმპლანტი აღმოჩნდეს გარეგანი კონტრპულსატორული არაინვაზიური აპარატის ალტერნატივა, რომლისგან განსხვავებით იმპლანტი,პერიოდული სეანსების მაგივრად მუდმივად იქნება მოქმედებაში ჩართული და მისი შედეგიც მუდმივი იდა უკეთესი ქნება.

სტატიის ორიგინალი მოთავსებულია საიტზე: http://www.dailymail.co.uk/health/article-2577761/Implant-stop-painful-angina-attacks-Device-designed-blood-circulating-heart-longer.html

ახალი იმპლანტი სტენოკარდიული ტკივილის შესაჩერებლად

ავტორი :დოქტორი დავით მალიძე. საავტორო უფლებები დაცულია. სტატიის გადასაბეჭდად მიმართეთ http://www.medgeo.net/2013/12/09/ david-malidze/

ღია ოვალური ხვრელის გამოვლენის მეთოდების შედარება

ღია ოვალური  ხვრელის გამოვლენის მეთოდების შედარება

ავტორი :დოქტორი დავით მალიძე. საავტორო უფლებები დაცულია. სტატიის გადასაბეჭდად მიმართეთ http://www.medgeo.net/2013/12/09/ david-malidze/

ზოგჯერ ინსულტი უვითარდებათ შედარებით ახალგაზრდა და ჯანმრთელ ხალხს, რომლებსაც არც სისხლძართვთა ათეროსკლეროზი აწუხებთ, არც წინაგულთა ფიბრილაცია აღენიშებათ და არც არტერიული ჰიპერტენზია. ამ დროს ინსულტი ვითარდება ეგრეთ წოდებული პარადოქსალური ემბოლიიის გამო, რომლის დროსაც თრომბები, რომლებიც ასოცირდება ქვედა კიდურების ღრმა ვენების თრომბოზთან, გადიან წინაგულთაშუა ძგიდის ოვალურ ხვრელში, აღწევენ თავის ტვინს და  იწვევენ ინსულტის განვითარებას პაციენტთა 4,5–5 % –ში. რის გამოც დიდი მნიშვნელობა ენიჭება ოვალური ხვრელის ანუ მარჯვნიდან მარცხნივ შუნტის არსებობის აღმოჩენას და მისი დაკეტვის პრაქტიკული აუცილებლობის საკითხის დადგენას.>>>

სამწუხაროდ, ღია ოვალური ხვრელი აღენიშნება  მოსახლეობის 25% –ს. ეს ნიშნავს , რომ სწორედ ამ გზით ხდება პაციენტთა 80% –ში ინსულტის განვითარება. თვით კრიპტოგენური  ინსულტის მქონე პაციენტთა 50% –ში, ღია ოვალური სარქველის აღმოჩენა ხდება  შემთხვევითობით. იმის თქმა, საჭიროა თუ არა ღია ოვალური ხვრელის  დაკეტვის პროცედურის განხორციელება – საკმაოდ რთულია, რადგან ეს პროცედურაც არაა რისკებს მოკლებული. 

ახალი კვლვის მონაცემებით ტრანსკრანიალური დოპლეროგრაფია (ტკდგ) საკონტრასტოდ ფიზიოლოგიური ხსნარის გამოყენებით, სჯობს საყლაპავშიდა ექოკარდიოგრაფიას, ოვალური ხვრელის მქონე ინსულტიანი პაციენტების გამოვლენაში. ტკდგ–ით აგრეთვე შესაძლებელია ჩატარდეს იმ საკითხის უფრო ზუსტი განსაზღვრა, საჭიროა თუ არა ოვალური ხვრელის დახურვის პროცედურის ჩატარება.

საყლაპავშიდა ექოკარდიოგრაფიის ჩატარების  აუცილებელობა დგება,  ინსულტის სხვა ისეთი მიზეზების გამოსავლენად, როგორიცაა მარცხენა წინაგული „ყურის“ თრომბოზი ან სარქველის დაზიანებები. აქედან გამომდინარე ეს მეთოდები ურთიერთ შენაცვლებადია.

ტკდგ კლინიკაში გამოიყენება სხვადასხვა მიზნით, მათ შორის ქალასშიდა სისხლძარღვების სტენოზის და  სუბარაქნოიდული სისხლჩაქცევის დროს – ვაზოსპაზმის გამოსავლენად, აგრეთვე  ასიმპტომური შევიწროებული საძილე არტერიებში პოტენციური ემბოლების განვითარების სტრატიფიკაციის ჩასატარებლად.

ამ კვლევაში, 340–ვე პაციენტს, კრიპტოგენული ინსულტით და იმის ეჭვით, რომ მათ განუვითარდათ პარადოქსალური ემბოლია,  ტკდგ–ს გამოყენებით დაუდგინდა ღია ოვალური ხვრელის ანუ მარჯვენა–მარცხენა შუნტის არსებობა, ხოლო საყლაპავშიდა ექოკარდიოგრაფიის გამოყენებით, რომელიც ითვლებოდა შუნტების არსებობის აღმოჩენის ოქროს სტანდარტად– ღია ოვალური ხვრელი დაუდგინდა მხოლოდ 280 პაციენტს. ე.ი 15 % უფრო ნაკლებს ვიდრე ტრანსკრანიალური მეთოდის გამოყენებისას.

შუნტირების სიდიდეს აფასებდნენ სპენსერის შკალით. შემთხვევათა 15 %–ში, როდესაც საყლაპავშიდა ექოკადიოგრაფიამ ვერ შესძლო შუნტების აღმოჩენა, მათ  25 %–ში ისინი იყვნენ დიდი ფართობის, და ამ სიდიდის შუნტები წარმოადგენდნენ ინსულტის განვითარების დიდ რისკს.

ტრანსკრანიალური დოპლეროგრაფია ფიზიოლოგიური ხსნარის კონტრასტირებით, საყლაპავშიდა ექოკარდიოგრაფია, ინსულტი, თრომბოზი, ემბოლიზმი.

ადაპტირებული Medscape Cardiology –მიხედვით

 

Login icon